Sitolojinin raporlanması

Hata kaynakları

  • Patologların, özellikle de servikal sitolojiye ilgisi az olanların, eğitimleri ve eğitimlerindeki güncellemenin yetersizliği
  • Tarayıcıları ve sitoteknologları sorgulamakta güven eksikliği
  • Benign reaktif değişiklikler konusunda deneyim eksikliği,  atipik ve sınırda değişikliklerin abartılı raporlanmasına neden olur.
  • Aşırı işyükü, yetersiz laboratuar alanı ve ekipmanı her düzeyde personelin performansını etkileyebilir. 

Prensipler

Laboratuarda onaylanan raporların kalite kontrol ve kalite güvencesi

  • Sitoteknologlar ve patologlar arasında; sorunlu olguları raporlamadan önce tartışmaya olanak veren çok-başlı mikroskoplar  kullanarak düzenli iletişim, günü-gününe bir kalite kontrol yöntemi sağlar.   
  • Histolojik sonuçları temel alan son raporların kalite güvencesi; standart terminoloji, doğru-güvenilir kayıt tutulması ve kolposkopi bulguları ile histopatoloji sonuçlarına erişebilmeyi gerektirir.                     
  • Başka bir yerde açıklandığı üzere, negatif olarak taranmış bir populasyondaki yüksek dereceli anormalliklerin ve kanserin prevalansını bilmeden duyarlılığı ölçmek imkansızdır. Bunun yerine, raporlama oranlarını izleme ve bölgesel, ulusal standartlarla karşılaştırma gibi yöntemler kullanılır (Wiener ve ark. 2007).

Yüksek-dereceli sitoloji raporlama oranları, patologlar arasında iç (internal) KG olarak ya da laboratuarlar arasında ve bölgesel/ ulusal standartlarla dış (eksternal) KG olarak karşılaştırılabilir. 

Bir milyon kişiden oluşan bir populasyonu kapsayan dokuz laboratuar arasındaki yüksek-dereceli sitoloji raporlama oranlarındaki dikkate değer değişkenlik, beş yıllık bir dönemde, laboratuarlar arası işbirliği ve raporlama oranları karşılaştırması sayesinde NHSCSP hedeflerine yaklaşmıştır (Şekil 11.4; Butland& Herbert 1996). 

Şekil 11.2: Dokuz laboratuardaki yüksek- dereceli diskaryoz raporlama oranları: Şekil 2  Butland & Herbert, 1996

 

Düşük dereceli ve sınırda/atipik sitoloji raporlama oranları raporlama  profilleri ve atipik kategorilerin fazla kullanımı hakkında bilgi verebilir. 

Yetersiz raporlama oranları laboratuar performansını olduğu kadar örnekleri alanları izlemek için de yararlı olabilecek bir indikatör sağlar.   

Kolposkopide CIN2+ olduğu bulunan ve yüksek-dereceli diskaryoz olarak raporlanmış örneklerin pozitif öngörülebilirlik (prediktif) değeri, özgüllüğü temsil eden bir ölçüm sağlar (yanlış pozitifleri yansıtarak)      

 Histolojik sonuç bağlamında ulaşılabilir standartlar: İngilteredeki NHS Servikal Tarama Programı; PÖD, sevk değeri (SD) ve performans ölçümü olarak yetersizlik oranları için elde edilebilir standartlar olarak %5-95 persentiller sağlar (Şekil 11.5).  SD' deki artışlar, ‘sınırda değişiklik’ ve düşük dereceli intraepitelyal lezyonu bulunan daha fazla sayıda kadının kolposkopiye ve HPV triajına yönlendirilmesini yansıtır. PÖD ve SD’nin her ikisi de histolojik sonuçlar bakımından, tek başına raporlama oranlarına göre çok daha objektif  ölçüm vererek sitoloji laboratuar performansını ölçer (HSCIC 2014). 

Şekil 11.5. PÖD ve SD, İngilterede histolojik sonucu temel alan NHS Servikal Tarama Programı için ulaşılabilir standartlar sağlar.  (Tablo R,  HSCIC 2014).
* Bir CIN2+ olgusunu saptamak için kolposkopiye sevkedilen kadın sayısı
​** Aile hekimi ile toplum kliniklerinden alınan örneklerin %‘si

 

Sitoloji laboratuarı raporlamasında Kalite Güvencesi

  • Yüksek derece, düşük derece ve yetersiz raporlama oranları;  kişisel ve laboratuar performansın ölçümünü sağlar.
  • Pozitif öngörülebilir değer ve sevk değeri gibi histolojik sonucu temel alan standartlar daha objektif performans ölçümleri sağlar. 

 

X