Κυτταρολογία χοληφόρων

Μέθοδοι δειγματοληψίας

Κυτταρολογικά δείγματα των χοληφόρων περιλαμβάνουν ψηκτρισμούς, αποφολιδώσεις και δείγματα έκπλυσης από stents χοληφόρων. Δείγματα ψήκτρας μπορούν να ληφθούν είτε με ενδοσκοπική ανάδρομη χολαγγειοπαγκρεατογραφία ή με διαδερμική διαηπατική χολαγγειογραφία, με την πρώτη να είναι πιο ευαίσθητη από την τελευταία. Δείγματα έκπλυσης μπορούν να ληφθούν από ένα stent χοληφόρου τη στιγμή της αντικατάστασης του stent. Το δείγμα ψήκτρας είναι αυτό με τη μεγαλύτερη ακρίβεια.

 

Ενδείξεις για κυτταρολογία χοληφόρων

Η πρωτογενής ένδειξη για κυτταρολογία χοληφόρων είναι μία ύποπτη κακοήθεια σε έναν ασθενή με απόφραξη χοληφόρων. Ωστόσο η κυτταρολογία ενδέχεται να είναι επίσης χρήσιμη στο προσδιορισμό λοιμωδών παραγόντων, όπως οι οξεάντοχοι βάκιλλοι και Giardia. Αρκετές λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένων μυκήτων και κυτταρομεγαλοϊού, ενδέχεται να συνυπάρχουν σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς.

 

Προνεοπλασματικές βλάβες

Δυσπλασία μπορεί να υπάρχει στα χοληφόρα. Δυσπλαστικά κύτταρα είναι συχνά διαταγμένα σε ομάδες που εμφανίζουν συνωστισμό και πυρηνική αλληλοεπικάλυψη. Εμφανίζουν σημαντική πυρηνική ατυπία, με αυξημένη πυρηνοκυτταροπλασματική αναλογία και ανωμαλίες χρωματίνης, που είναι ωστόσο λιγότερο έντονες συγκριτικά με το αδενοκαρκίνωμα.

 

Όγκοι

Αποφράξεις των χοληφόρων μπορεί να προκαλούνται από αδενοκαρκινώματα. Κυτταρολογικά χαρακτηριστικά των κακοήθων κυττάρων περιλαμβάνουν: αυξημένη πυρηνοκυτταροπλασματική αναλογία, συσσώρευση χρωματίνης, πυρηνικό καλούπωμα ή απώλεια της «μελισσοκηρήθρας».

Βλεννώδες αδενοκαρκίνωμα μπορεί να είναι δύσκολο να διαγνωστεί, ωστόσο τα παραπάνω χαρακτηριστικά δύναται συνήθως να προσδιοριστούν. Τα καρκινικά κύτταρα έχουν άφθονη βλέννα. Υπερχρωμασία συνήθως απουσιάζει, αλλά υπάρχει διαύγαση και συσσώρευση της χρωματίνης.

Θηλώδης νεοπλασία μπορεί επίσης να αποτελεί διαγνωστική πρόκληση: η διάκριση μεταξύ θηλώδους αδενώματος και θηλώδους καρκινώματος είναι αρκετά δύσκολη. Η κυτταρολογία δεν μπορεί να αποκλείσει ένα αδενοκαρκίνωμα που αναπτύσσεται εντός ενός εμφανούς αδενώματος χωρίς ιστολογική εξέταση ολόκληρου του δείγματος.

 

Διαφορική διάγνωση

Σημαντικές αντιδραστικές αλλοιώσεις μπορούν να υπάρχουν σε δείγματα ψήκτρας από τη χοληφόρ οδό ασθενών  με πρωτοπαθή σκληρυντική χολαγγειίτιδα, που μιμείται μία νεοπλασματική διαδικασία. Ακόμη, ασθενείς με πρωτοπαθή σκληρυντική χολαγγειίτιδα εμφανίζουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης δυσπλασίας και χολαγγειοκακρκινώματος.
Ομάδες δυσπλαστικών κυττάρων συνήθως εμφανίζουν περισσότερο συνωστισμό παρά αντιδραστικά/ επανορθωτικά κύτταρα και περισσότερο έντονη πυρηνική ατυπία.

X