III - ΟΓΚΟΙ ΜΑΛΑΚΩΝ ΜΟΡΙΩΝ ΠΛΗΝ ΡΑΒΔΟΜΥΟΣΑΡΚΩΜΑΤΟΣ

ΓΕΝΙΚΑ

Κακοήθεις όγκοι μαλακών μορίων είναι ασυνήθεις σε εφήβους και παιδιά. Θα επικεντρωθούμε μόνο σε αυτούς που είναι πιο ειδικοί ή χαρακτηριστικοί αυτής της ηλικιακής ομάδας.

Παιδιά με σαρκώματα, (ειδικά κάτω των 2 ετών) έχουν 7% έως 33% γενετική προδιάθεση για καρκίνο γενικότερα

Βιοψία δια λεπτής βελόνης (FNA) βλαβών μαλακών μορίων είναι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις στην κυτταρολογία:

  • Κυτταρολόγοι δεν είναι εξοικειωμένοι με αυτού του τύπου τις αλλοιώσεις
  • Αυτές οι αλλοιώσεις είναι γενικά μορφολογικά ετερογενείς
  • Επιχρίσματα είναι συνήθως ολιγοκυτταρικά γεγονός που αποκλείει υποβοηθητικές τεχνικές
  • Διαφοροποίηση σπάνια αναγνωρίζεται
  • Η αναγνώριση της κακοηθείας ή οριακών αλλοιώσεων (borderline) είναι δύσκολη ή ακόμη και ανέφικτη
  • Διαβάθμιση των σαρκωμάτων είναι στις περισσότερες περιπτώσεις αδύνατη και ο κύριος σκοπός είναι η διάκριση υψηλού και χαμηλού βαθμού- Θα πρέπει να βασίζεται σε:
  • Κυτταροβρίθεια: 1 βαθμός για χαμηλού, 3 για υψηλού
  • Πυρηνική ατυπία: 1 βαθμός για χαμηλού, 3 για υψηλού
  • Μίτωση/200 κύτταρα – 1 βαθμός εάν 0-2, 3 βαθμοί εάν >5
  • Νέκρωση: 1 βαθμός για απουσία, 3  για παρουσία
  • Grade 1 εάν score 4-6, Grade 3 εάν score 10-12

 

Προτείνεται:

  • Διεπιστημονική προσέγγιση
  • Εκτεταμένη δειγματοληψία του όγκου, που πρέπει να περιλαμβάνει:
    • Υλικό για cell block
    • Συλλογή φρέσκου υλικού για περαιτέρω υποβοηθητικές μελέτες (π.χ., κυτταρογενετική, κυτταρομετρία ροής, ηλεκτρονική μικροσκοπία κτλ...)

Ένα σύνολο χαρακτηριστικών θα πρέπει πάντα να εκτιμάται:

  • Κυτταροβρίθεια
  • Υπόβαθρο και είδος στρώματος
  • Κυτταρική μορφολογία
  • Βαθμός διαφοροποίησης
  • Μιτωτική δραστηριότητα
  • Αγγειακό μοτίβο
  • Νέκρωση
X